Antarktika buzullarından alınan 80 bin yıllık örnekler, güneş sistemimizin içinde ilerlediği kozmik buluttan kopan yıldız tozlarını barındırıyor. Demir-60 izotopları, tozların kaynağının yıldız patlamaları olduğunu gösteriyor.
Güneş sistemi, yaklaşık 100 bin yıldır ‘Yerel Yıldızlararası Bulut’ adı verilen kozmik bir bulutun içinde ilerliyor. Son araştırmalar, bu buluttan kopan ve Dünya’nın manyetik kalkanını aşan yıldız tozlarının Antarktika buzullarında korunduğunu ortaya koydu. Bilim insanları, bu tozların kaynağını belirlemek için 40 bin ila 80 bin yıl öncesine ait buz örneklerini inceledi.
Antarktika’dan alınan 300 kilogramlık buz örnekleri eritilerek özel kimyasal işlemlerden geçirildi. Parçacıkları hızlandıran ve izotopları ayıran kütle spektrometrisi tekniği kullanılarak yapılan analizler, sadece süpernova patlamalarında oluşan ‘demir-60’ izotopunun varlığını doğruladı. Bu bulgu, kozmik tozların kaynağının yıldız patlamaları olduğunu gösteriyor.
Araştırma ekibi, antik buz örneklerindeki demir-60 miktarını, taze kar örnekleriyle karşılaştırdı. Eski buzullarda çok daha az izotop bulunması, 40 bin ila 80 bin yıl önce Dünya’ya ulaşan yıldızlararası toz miktarının günümüze göre daha düşük olduğunu gösterdi. Bu değişim, bilim insanlarını daha yakın ve yerel kaynakları araştırmaya yöneltti.
Astrofiziksel zaman ölçeğinde kısa kabul edilen bu değişim, güneş sistemini çevreleyen kozmik bulutun doğrudan bir yıldız patlamasıyla ilişkili olduğunu kanıtlıyor. Uzmanlar, yaklaşık 124 bin yıldır bu bulutun içinde seyahat eden güneş sisteminin geçmişini daha iyi anlamak için buluta girmeden önceki döneme ait daha eski buz tabakalarını incelemeyi hedefliyor.
Yorum Yap