Ağız ve diş sağlığı alanında faaliyet gösteren Ekiz Clinic, çenesinde kemik erimesi ya da zayıflığı bulunan hastalar için implant planlamasında kullanılan cerrahi ve biyolojik yöntemleri açıkladı.
Çene kemiğinde yoğunluk kaybı veya hacim yetersizliği yaşayan bireyler için implant tedavisi, problemin kaynağının doğru ayrıştırılması ve kişiye özel cerrahi adımların planlanmasıyla güvenle yürütülür.
Toplumda kemik yetersizliği veya kemik azlığı olarak bilinen tablo, tedavi planında tek başına aydınlatıcı bir bilgi sunmaz. Bazı bireylerde kemik yüksekliği ölçüsel olarak tam olmasına rağmen iç doku süngerimsi ve gevşek yapıda kalabilir. Kimi bireylerde ise kemiğin sertliği üst düzeyde olsa da genişlik veya dikey boyutu protez taşımaya yetmeyebilir. Her iki sorunun eşzamanlı olarak tek bir anatomik bölgede toplanması da karşılaşılan bir durumdur. Hekimler yapacağı müdahaleyi bu ayrıma göre tasarladığından, doğru teşhis tedavinin seyrini baştan aşağı değiştirir. Ağız ve çene cerrahisi alanında klinik hizmeti veren Ekiz Clinic, implant planlamasının teknik ilkelerini açıklarken hastaların karar süreçlerini kolaylaştıracak bilimsel ayrıntılara dikkat çeker.
Diş hekimliği kliniklerinde çene kemikleri, dış yüzeydeki sert kortikal tabakanın kalınlığı ve iç bölgedeki süngerimsi ağın sıklığına bakılarak D1’den D4’e kadar sınıflandırılır. Sınıf numarası yükseldikçe kemiğin sert yapısı yerini daha yumuşak ve esnek bir yapıya bırakır. Kemiğin yumuşaması ise hekimin cerrahi sırasında hedeflediği ilk tutunmayı daha hassas bir dengeye taşır. Sınıflandırma ve yoğunlaştığı alanlar şu şekildedir:
Söz konusu dağılım çene yapısının genel istatistiğini yansıtsa da aynı hastanın çenesinin farklı bölgelerinde apayrı yoğunluklar ölçülebilir. Bu nedenle teşhis genel bir varsayımla değil, implantın çakılacağı spesifik nokta baz alınarak konur. Tıpta zayıf kemik nitelemesi çoğunlukla D3 ve D4 sınıflarını kapsar. Özellikle üst çenenin arka bölgelerinde yoğunluk azlığına genellikle sinüslerin sarkmasıyla azalan kemik boyu da eklendiğinden bu bölgeler hekimlerce ayrı bir dikkatle ele alınır.
Detaylı tomografik incelemeler, kemiğin genişlik, yükseklik ve anatomik sınırlarını mikron düzeyinde görmeyi sağlar. Alt çenede bulunan sinir kanalına ve üst çenede yer alan sinüs boşluğu tabanına olan uzaklık, kullanılacak implantın boyunu kesin olarak sınırlandırır. Kemik kalitesine yönelik ön değerlendirme üç boyutlu radyoloji ile yapılsa da esas karar cerrahi esnasında kemiğin aletlere gösterdiği fiziki mukavemetle belirlenir. Diş çekimi üzerinden seneler geçmişse, kemik boş kaldıkça çiğneme basıncından mahrum kalarak eridiği için hacim kaybı sanılandan yüksek çıkabilir. Bireyin kan şekeri dengesi, sigara tüketimi, geçirilmiş dişeti enfeksiyonları ve kemik erimesi ilaçları hekimin risk analizinde yer alır. Dolayısıyla muayeneye kullanılan tıbbi reçeteler ve geçmiş operasyon öyküsüyle gidilmesi klinik karara doğrudan katkı sunar.
Eğer çenedeki temel sorun dokunun gevşekliği değil de doğrudan hacim darlığı ise plan kemik kazandırıcı cerrahilere veya açısal yerleşimlere çevrilir. Üst çene arkasında sinüs ile dişeti sırtı mesafesi kısaldığında sinüs lifting işlemine başvurulur. Bu müdahalede sinüsün zarı yukarı kaldırılarak tabana kemik tozu veya greft yerleştirilir ve implant için gereken dikey mesafe üretilir. Çene sırtı ince kaldığında greftlerle hacim genişletilir. Tam dişsiz ağızlarda ise açılı implantasyon uygulanarak mevcut kemik stoğundan azami verim alınabilir. Hangi cerrahinin seçileceği kemik rezervi, karşılıklı diş dizilimi ve hastanın genel sağlık dengesine bağlıdır.
İmplant cerrahisinde en temel aşamalardan biri, implantın yuvasına yerleştiği saniyede hareketsiz kalmasını anlatan primer stabilitedir. Yoğunluğu düşmüş çene kemiklerinde standart oyuklar primer stabiliteyi riske atabileceğinden cerrahi stratejiler çeşitlendirilir:
Tüm bu cerrahi yaklaşımların bilimsel kanıt dereceleri eşit seviyede değildir. Yuvanın dar frezlenmesinin düşük yoğunluklu kemikte yerleştirme torkunu güçlendirdiğini belirten sistematik derlemeler mevcut olsa da uzun vadeli klinik takipler kısıtlıdır. Kemik yoğunlaştırma metodu olan osseodensifikasyon üstüne hazırlanan güncel derlemeler ilk tutunmayı yükselttiğini gösterse de araştırmaların mühim kısmı kısa dönemlidir ve uygulama ortamları farklıdır. Yuvanın fazla sıkıştırılması kemikte doku nekrozuna veya aşırı basınca sebep olabileceğinden kuvvetin dengelenmesi şarttır. İmplantın kemiğe biyolojik olarak kaynaşması kişiden kişiye değişir, ilave greftleme yapıldığında protez aşaması uzayabilir. Hastaların muayenede radyolojik görüntüler üzerinden sorularını iletmesi ve ağız hijyenine dikkat etmesi tedavinin başarısında temel unsurdur.
Yorum Yap